کشف سیلیکون کاربید: منشأ یک ماده با کارایی بالا

این سنگ رنگارنگ سیاه و سفید کاربید سیلیکون سیاه است. این یک کاربید است که جان آچسون آمریکایی به طور تصادفی در طول آزمایش های خازنی الماس خود در سال 1891 کشف کرد. ممکن است برای شما ناآشنا باشد، اما مطمئناً شکل دیگر آن را دوست خواهید داشت: موسانیت، که در واقع کاربید سیلیکون نسبتاً خالص است. کاربید سیلیکون در طبیعت کمیاب است. کاربید سیلیکون با خلوص بالا اولین بار در سال 1905 در یک شهاب سنگ کشف شد. اگر نیمی از یک قطعه کاربید سیلیکون متالورژیکی را در فویل قلع بپیچید، فویل را به پایانه مثبت منبع برق وصل کنید و یک میله فلزی نوک تیز را به ترمینال منفی وصل کنید و سپس سطح کاربید سیلیکون درجه ساینده را با نوک میله لمس کنید، خواهید دید که نقطه تماس به طور جادویی نور ساطع می کند. این خاصیت الکترولومینسانس کاربید سیلیکون است. در سال 1907، مردم از این ویژگی برای ایجاد اولین دیود ساطع نور کاربید سیلیکون (LED) استفاده کردند. ال‌ای‌دی‌هایی که از کاربید سیلیکون به‌عنوان زیرلایه استفاده می‌کنند، روشنایی بالاتر، مصرف انرژی کمتر، طول عمر بیشتر و مساحت تراشه واحد کوچک‌تر دارند که به آنها مزیت قابل توجهی در LED‌های پرقدرت می‌دهد.